De Cantabru-Estremeñu

El muvimientu de Nacencia ó Ñacencia del cántabru-estremeñu pretendi sé-lu qu'el Surdimientu vien siendu pa l'asturianu des de jaz dalgunus añus, la promoción dun dialeutu hestóricu aprovechandu la coyuntra socio-cultural, política y económica d'España des de la democracia.

Esti tipu muvimientus d'ordin regionaliegu surdin provavlimenti cula Renaixença catalana (1830), y el Rexurdimentu del gallegu (1863); dambas linguas antiguas jurun olvidás tres dun periodu d'esplendor meyeval y cayerin nel desprestigiu duranti sieglus. Nel sieglu passáu, cula llegá de la currienti ideológica romántica (y l'ayúa de la burguesía en Cataluña), dambas vuelvun - d'eí lu del re- anicial - á ser conocías y empregás mayoritariamenti, jasta'l puntu de ser hui perimportantis enos sus territorius tradicionalis.